Patxi Valera, membro de Parto envíanos este texto para animarvos a asistir a estes concertos:

Aquófono Micronecta. Sonata del Sueño.

El Aquófono es una escultura sonora portátil, un instrumento musical de percusión cuyo funcionamiento está basado en agua y electricidad. A partir de un mínimo suministro de líquido, regulable por medio de ocho goteros médicos de uso clínico, los impactos de las gotas sirven como impulsos cíclicos para enviar señales a diversos instrumentos electrónicos. En estos aparatos digitales se modifica el sonido de forma individualizada o bien se cambia la armonía musical en tiempo real ya que nos permiten actuar sobre la serie de ocho sensores activados por el agua.

La Sonata del Sueño es un concierto relajante en el que se exploran las enormes posibilidades tecnológicas del sistema autómata y su lluvia musical pausada, en combinación con diferentes escalas musicales de oriente. Como contrapeso a estos tiempos de urgencia la obra, concebida como una ofrenda al viaje sonoro, encuentra su inspiración en sonidos de la naturaleza y nace con la intención de presentar un regalo contemporáneo para todos los públicos. Representa un homenaje a los estados flotantes, a la frontera entre la vigilia y la ensoñación, al momento especial en el que cada espectador completa el silencio entre las gotas musicales sólo con su imaginación.

Por otro lado, el proyecto pone de manifiesto la necesidad de trascender el uso del edificio cultural como simple lugar de paso y persigue su transformación social simbólica mediante la creación de espacios acolchados para los asistentes a determinados eventos culturales. Creemos necesario propiciar momentos de calma que mejoren nuestra forma de relacionarnos, que nos ayuden a respirar el ritmo de cada lugar y a sentirlo como un sitio propio de una forma mucho más subjetiva. Se trata de algo simple, casi ritual. Acción, reflexión. Personas, hábitat, paciencia, expectativas, penumbra, intimidad, comunicación y sobre todo, en este caso concreto, se trata de procurar la comodidad, como ingrediente básico para compartir este acto creativo en posición horizontal colectiva.

Este jueves y/o viernes a partir de las 19.00h, el Aquófono Micronecta y su Orquesta de Gotas de Agua te invitan a recostarte de nuevo en el Cubo de Normal para disfrutar de una experiencia de escucha única, efímera e irrepetible.

El Aquófono es una creación de Parto. Parto son LAR Legido y Patxi Valera.

www.aquofono.com
http://nossomosson.org/aquofono-parto/

*Cál foi o primer son que escoitaches esta mañán ao levantarte?

*E o último que escoitaches onte ao acostarte?

*Lembras algún son da túa infancia?

*Algunha experiencia vital (transformadora) relacionada co fenómeno sonoro na túa vida?

*Si tiveras que facer unha postal sonora da Coruña, que sons terían que estar?

*Podes dicir o teu nome ao revés?

ACCEDE Á TV NÓSOMOSÒN

Xoves, 12 de abril. CONCERTO RELAXANTE

AquófonoV6 Micronecta. Sonata do Sonho. Instalación+ Concerto Chill-Out.
Patxi Valera (Parto, GZ)
Instalación atendida: 18.30 – 20h
Concerto relaxante. 20h
INFORMACIÓN DO ARTISTA

Despois do éxito do primeiro concerto en NORMAL (quedou moita xente fora), Patxi Valera volve de novo co seu AquófonoV6 Micronecta para ofrecer outra “Sonata do Sonho”. Esperámoste este xoves.

O Aquófono é un instrumento musical sen precedentes xa que o seu son se produce por medio da percusión controlada de pingas e chorros de auga sobre oito sensores piezoeléctricos de contacto. A partir dun traballo específico composto para o Pavillón de Galicia da Expo da Auga (Zaragoza 2008) e centrado na relaxación, suscitouse por vez primeira a posibilidade de construír un aquófono portátil máis pequeno e lixeiro co ánimo de poder seguir avanzando na área dos concertos do sono, baseados nunha coidada estrutura sonora con influencias minimalistas, tempos moi lentos, sons naturais e escalas musicais de Oriente.

Nun mundo excesivamente dominado polos estímulos visuais cotiáns, a “Sonata do Sono” supón un momento de reflexión sobre o papel dos espectadores na arte actual. A hipótese principal do proxecto descansa na idea de que o público pode e debe deixar de ser tratado como un simple ente receptor de cóxegas artificiais, xa que, en cada situación particular o feito artístico en si mesmo pode apelar directamente á sensibilidade e subxectividade individual de cada persoa.

Os concertos do sono foron impulsados en Xapón por Fumio Miyashita, creador da Healing Music, para tratar de inducir ao espectador a un estado de máxima relaxación corporal e mental. Inspirados en sons naturais, estes eventos organízanse a partir dunha estrutura musical sinxela, sen alteracións bruscas nin cambios de ritmo inesperados.

Adoitan celebrarse principalmente en lugares que convidan á calma e ao descanso, preferiblemente en espazos con colchonetas no canto de asentos, onde a xente se poida sentir cómoda e libre. Cando entramos en estados de relaxación profunda, si o noso estado de ánimo é tenso, triste ou alegre, mentres durmimos pola noite ou ben cando estamos espertos e activos, o debuxo das ondas cerebrais que reflicten a nosa actividade encefálica varía de forma radical.

A estrutura da Sonata do sono inspírase nos estudos de electroencefalograma (EEG) que informan sobre esta actividade eléctrica cerebral no ser humano durante as diversas etapas do sono, divididas principalmente en dúas etapas: sono non REM e sono REM. A etapa de sono non REM, tamén chamada sono lento divídese en catro fases sucesivas desde a primeira, lixeira, de transición da vixilia ao sono, ata a fase catro, caracterizada por ser a fase de sono máis profunda. Tras estas catro fases comeza a primeira etapa de sono REM, para pechar unha secuencia cotiá que en situacións de normalidade, o cerebro tende a repetir tres veces durante todas as noites da nosa vida.

Prepárense para unha plácida viaxe sonora, sempre amena e interior e dispóñanse para a escoita deste instrumento único inspirado polos elementos da natureza. Aproveiten a ocasión brindada para se sentiren case tan ben como na súa propia casa e reláxense comodamente tombados ou recostados para poderen gozar da experiencia plenamente. Proponse unha cita íntima baixo unha choiva sonora leve e amable, unha oportunidade única para pechar os ollos e mergullarse a fondo no interior da música da auga.

RiP!: A remix manifesto é unha película documental de 2008 dirixida por Brett Gaylor. O protagonista central é Girl Talk, un músico que basea as súas cancións en samples doutras bandas, e tamén participan o fundador de Creative Commons, Lawrence Lessig, o músico e ex ministro de Cultura de Brasil Gilberto Gil e o crítico de cultura pop Cory Doctorow.

SINOPSE
O ciberactivista e realizador Brett Gaylor explora un perfil dos dereitos de autor na era da información, baseándose principalmente no traballo do músico Gregg Gillis (alias Girl Talk), buscando os límites entre a piratería e a posibilidade de crear unha manifestación artística en base a outras manifestacións artísticas. Girl Talk dedícase a facer mashups ou Bastard Pop, é dicir, “recorta” e edita pequenos muestreos de cancións para lograr novas obras, distintas das orixinais. Gaylor, narrador en primeira persoa do documental, introduce temáticas polémicas en torno a este tipo de manifestacións artísticas e detalla un manifesto, baseado en catro puntos: *A cultura sempre se construíu baseada no pasado, *O pasado sempre intenta controlar ao futuro, *O futuro estase volvendo menos libre, *Para construír sociedades libres é necesario limitar o control desde o pasado.

http://ripremix.com/

- Un grupo de artistas grabará los sonidos de la ciudad con un micrófono gigante, La Opinión A Coruña (9/3/2012).

- Arte que entra por el oído, El País (12/3/2012).

- NÓSOMOSÓN no Diario Cultural, Radio Galega (12/3/2012).

- El sentido olvidado, V Televisión (25/3/2012).

- Un ‘macrófono’ para registrar la radiografía sonora coruñesa, El Mundo (26/3/2012).

- Programa ‘Hoy por hoy Coruña’, con conexións ao vivo coa procesión do macrófono pola cidade, Radio Coruña – Cadena SER (26/3/2012).

- El ‘macrófono’ registra los sonidos de la ciudad en la plaza de Lugo y Riazor, La Opinión A Coruña (27/3/2012).

- Un ‘macrófono’ reivindicativo recorre A Coruña, Diario de León (27/3/2012).

Baraka é un documental filmado en 24 países que narra, en termos eminentemente visuais, aurais e musicais, a evolución da Terra e da Humanidade, ao mesmo tempo que sinala as formas en que o ser humano se relacionou co seu medio ambiente. A aparente fraxilidade da vida humana é contrastada coa grandeza das súas obras, ao mesmo tempo que se subliña a desigual relación entre home e natureza. No medio destes contrastes, a espiritualidade da humanidade xorde como o elemento máis importante que a distingue doutras especies.

12 h. COIRAZA DO ORZÁN / RIAZOR ( DIQUE QUE AS SEPARA ).
Cruzamos a estrada do paseo e collemos a rúa REGIDOR SOMOZA, entrando xa na PRAZA DEPONTEVEDRA. Cara a esquerda, cruzamos a propia praza e imos bordeándoa, en dirección a JUANFLÓREZ. Andamos uns metros por esta rúa e cruzámola á altura da rúa BETANZOS, pola cal nos encamiñamos en dirección á PRAZA DE LUGO. Ao chegarmos á PRAZA DE LUGO (12.20h), dirixímonos ao que se coñece como “o paseo do Fnac”, zona de paseo e tendas dos coruñeses/as.

12.30h. PARADA TÉCNICA PROMOCIONAL – Entrevistas á xente – Mercado.
Saímos da PRAZA DE LUGO pola rúa FERROL, en dirección a Rosalía de Castro. Xiramos á dereita e collemos esa rúa ROSALIA DE CASTRO. De seguido, enlazamos coa rúa FRANCISCO MARIÑO e xa voltamos a estar na PRAZA DE PONTEVEDRA. Cara a dereita, agora camiñamos pola beirarrúa en dirección á rúa de SAN ANDRÉS. Chegamos á unión que conforman o final/inicio das rúas SAN ANDRESe JUANA DE VEGA. Cruzamos dous pasos de peóns e xa nos diriximos de novo, pola propia PRAZADE PONTEVEDRA, á rúa REGIDOR SOMOZA. Cruzamos novamente o paseo até chegar á COIRAZA DO ORZÁN.

13.05h. SEGUNDA GRAVACIÓN DE AUDIO (AS ONDAS DO MAR) – entrevistas á xente polo paseo.

13.50h. PARADA TÉCNICA NA PRAZA DE OURENSE.
A continuación, dirixirémonos polas rúas SÁNCHEZ BREGUA e PRAZA DE MINA ao CANTÓN PEQUENOe ao inicio do CANTÓN GRANDE, chegando ao OBELISCO, símbolo e punto de encontro da cidade.

AquófonoV6 Micronecta. Sonata do Sonho. Instalación+ Concerto Chill-Out.
Patxi Valera (Parto, GZ)
Instalación atendida: 18.30 – 20h
Concerto relaxante. 20h
INFORMACIÓN DO ARTISTA

O Aquófono é un instrumento musical sen precedentes xa que o seu son se produce por medio da percusión controlada de pingas e chorros de auga sobre oito sensores piezoeléctricos de contacto. A partir dun traballo específico composto para o Pavillón de Galicia da Expo da Auga (Zaragoza 2008) e centrado na relaxación, suscitouse por vez primeira a posibilidade de construír un aquófono portátil máis pequeno e lixeiro co ánimo de poder seguir avanzando na área dos concertos do sono, baseados nunha coidada estrutura sonora con influencias minimalistas, tempos moi lentos, sons naturais e escalas musicais de Oriente.

Nun mundo excesivamente dominado polos estímulos visuais cotiáns, a “Sonata do Sono” supón un momento de reflexión sobre o papel dos espectadores na arte actual. A hipótese principal do proxecto descansa na idea de que o público pode e debe deixar de ser tratado como un simple ente receptor de cóxegas artificiais, xa que, en cada situación particular o feito artístico en si mesmo pode apelar directamente á sensibilidade e subxectividade individual de cada persoa.

Os concertos do sono foron impulsados en Xapón por Fumio Miyashita, creador da Healing Music, para tratar de inducir ao espectador a un estado de máxima relaxación corporal e mental. Inspirados en sons naturais, estes eventos organízanse a partir dunha estrutura musical sinxela, sen alteracións bruscas nin cambios de ritmo inesperados.

Adoitan celebrarse principalmente en lugares que convidan á calma e ao descanso, preferiblemente en espazos con colchonetas no canto de asentos, onde a xente se poida sentir cómoda e libre. Cando entramos en estados de relaxación profunda, si o noso estado de ánimo é tenso, triste ou alegre, mentres durmimos pola noite ou ben cando estamos espertos e activos, o debuxo das ondas cerebrais que reflicten a nosa actividade encefálica varía de forma radical.

A estrutura da Sonata do sono inspírase nos estudos de electroencefalograma (EEG) que informan sobre esta actividade eléctrica cerebral no ser humano durante as diversas etapas do sono, divididas principalmente en dúas etapas: sono non REM e sono REM. A etapa de sono non REM, tamén chamada sono lento divídese en catro fases sucesivas desde a primeira, lixeira, de transición da vixilia ao sono, ata a fase catro, caracterizada por ser a fase de sono máis profunda. Tras estas catro fases comeza a primeira etapa de sono REM, para pechar unha secuencia cotiá que en situacións de normalidade, o cerebro tende a repetir tres veces durante todas as noites da nosa vida.
Prepárense para unha plácida viaxe sonora, sempre amena e interior e dispóñanse para a escoita deste instrumento único inspirado polos elementos da natureza. Aproveiten a ocasión brindada para se sentiren case tan ben como na súa propia casa e reláxense comodamente tombados ou recostados para poderen gozar da experiencia plenamente. Proponse unha cita íntima baixo unha choiva sonora leve e amable, unha oportunidade única para pechar os ollos e mergullarse a fondo no interior da música da auga.

ACCESO Á TELEVISIÓN:

http://nossomosson.org/tv/

El oído antes que el ojo. El sonido por encima de lo visual. Y convertido en potente elemento artístico. De todo eso va la innovadora exposición inaugurada anoche en la Normal, el espacio de intervención cultural de la Universidade da Coruña: el arte sonoro en sus múltiples y más vanguardistas facetas. Dos meses de actividades, charlas y exposiciones que pretenden primar el sonido sobre la dictadura de la imagen.

El público no sólo está llamado a escuchar, sino también a participar activamente en esta muestra. La energía que desprenda será la encargada de hacer funcionar un tocata autodefinido como autista. O hacer sonar objetos diversos. La propia ciudad de A Coruña configurará su propio retrado sonoro y se convertirá en un inmenso estudio de grabación dentro de un par de semanas. Será entonces cuando salga a pasear por sus calles el macrófono, un enorme micrófono hinchable de ocho metros de altura que pretende captar con sentido crítico toda la esencia sonora de la ciudad durante un día normal.

Siete grupos de artistas, mayoritariamente gallegos que ya tienen eco en la esfera nacional o extranjera, conforman el elenco de Nósomosòn. La muestra que permanecerá abierta hasta finales de abril alberga desde la vestimenta sonora del dúo Igmig (Ignacio Muñoz y Miguel Seoane), la fonoteca poética con piano del músico e investigador sonoro Mdme, o el aquófono del coruñés Patxi Varela, un curioso invento que reproduce música a través de chorros y gotas de agua conectados a sensores eléctricos.

Servando Barreiro se valdrá, por su parte, de la energía que desprenda el público y una cámara web conectada a un ordenador para crear piezas audiovisuales en directo. La participación activa de los visitantes es también el motor del sistema sonoro que despliega el lucense Berio Molina para extraer nuevos sonidos de objetos diversos.

Más visual que auditiva es la instalación del pontevedrés Isaac Cordal, compuesta por torsos modelados en malla metálica que, mediantes luces, reproducirán sobre la pared imágenes de 3D analógico. Y buscarán también jugar tanto con la mirada como con el oído del público que asista a la muestra los retratos sonoros sobre el ritual de las bodas en ámbitos rurales que ofrece la italiana Manuela Barile. Llamativa y extensa es también la programación de actividades complementarias de esta exposición (www.istoenormal.org).

Durante los dos próximos meses , se sucederán los talleres, las jornadas de debate sobre la producción artística contemporánea, conferencias de los artistas que protagonizan esta cita, así como conciertos y acciones tanto dentro como fuera de la Normal.

Abrirá el ciclo de charlas el jueves el orensano Chiu Longina que, como antropólogo y artista sonoro, relatará la breve historia “de la hegemonía del ojo sobre la oreja”. Porque eso es precisamente lo que combate Nósomosòn: luchar con todo tipo de experiencias acústicas contra la supremacía de lo visual.